Sitatunga

Sitatunga
(Tragelaphus spekii)

Gatunek średniej wielkości antylopy, ssaka parzystokopytnego z rodziny krętorogich, blisko spokrewniony z buszbokiem.

Obecny zasięg występowania gatunku obejmuje obszary Afryki Środkowej i Zachodniej.

Jego siedliskiem są podmokłe tereny (bagna, trzęsawiska) oraz wilgotne lasy równikowe wokół jezior i wzdłuż rzek.

Ubarwienie zmienne, zależnie od regionu, może być różne u poszczególnych osobników. U dorosłych samców zwykle szare lub prawie czarne, u samic i niedojrzałych samców czerwonopłowe. U obu płci występują białe znakowania na części twarzowej głowy oraz białe pasy i cętki na reszcie ciała. U dojrzałych samców pojawia się biała pręga na grzbiecie i skąpa grzywa. Nogi długie i smukłe, zakończone wąskimi i długimi racicami, stanowiącymi przystosowane do poruszania się po terenie podmokłym i grząskim. Uszy średniej wielkości.

Prowadzą osiadły tryb życia. Są aktywne zarówno w dzień, jak i w nocy. Żyją samotnie, w parach lub małych grupach. Samice formują luźne stada. Młode samce również spotykane są w luźno powiązanych grupach. Dorosłe samce bytują samotnie i - poza okresem rozrodu - unikają kontaktów z innymi osobnikami.

Zobacz też inne zdjęcia:

Lew

Lew
(Panthera leo)


Duży, mięsożerny ssak lądowy z rodziny kotowatych. Jedyny kot żyjący w zorganizowanych grupach socjalnych, zaliczany do tzw. wielkiej piątki Afryki – pięciu najbardziej niebezpiecznych zwierząt afrykańskich (słoń, nosorożec, bawół, lew i lampart).

Lwy zamieszkiwały niegdyś Afrykę, Azję i Europę, a jeśli uznać lwy amerykańskie za podgatunek Panthera leo – to również Amerykę Północną i Południową. Współcześnie występują tylko w Afryce, gdzie są narażone na wyginięcie i szczątkowo w Indiach, gdzie ich stan liczebny określony został jako krytyczny.

Samiec lwa, łatwo rozpoznawalny po grzywie, może ważyć 150–250 kg. Największy znany samiec ważył 375 kg, był to lew o imieniu Simba.

Samice są znacznie mniejsze, ważą 110–160 kg (największe 185 kg) i nie mają grzywy. Samce zajmują się zdobywaniem i obroną terytorium oraz ochroną stada i zapładnianiem samic. Samice polują i opiekują się lwiątkami.

Zobacz też inne zdjęcia:

Kot domowy

Kot domowy
( Felis catus, Felis silvestris catus,  Felis domesticus)

Udomowiony gatunek ssaka z rzędu drapieżnych z rodziny kotowatych.

Koty zostały udomowione ok. 9500 lat temu i są obecnie najpopularniejszymi zwierzętami domowymi na świecie. Gatunek prawdopodobnie pochodzi od kota nubijskiego, przy czym w Europie krzyżował się ze żbikiem. Jest uznawany za gatunek inwazyjny.

Kot domowy ma okrągłą głowę, duże oczy przystosowane do widzenia w niskim natężeniu światła, spiczaste uszy. Posiada bardzo dobry słuch i wzrok; węch około czterokrotnie silniejszy od ludzkiego oraz dobrze wykształcony zmysł dotyku. Posiada włosy czuciowe, wydatne zwłaszcza nad górną wargą, także nad oczami i na policzkach oraz po wewnętrznej stronie przednich łap.

Zobacz też inne zdjęcia:

Mysz leśna

Mysz leśna (Apodemus flavicollis) 

Gatunek gryzonia z rodziny myszowatych.
Występuje od Wielkiej Brytanii poprzez większą część kontynentalnej Europy aż do Uralu w Rosji.
Środowisko jej występowania to przede wszystkim zarośla lasów mieszanych i liściastych, parki i ogrody. Zimą przenosi się do domostw. W górach występuje do 1850 m n.p.m.

Potrafi sprawnie wspinać się na drzewa, osiągając dużą wysokość (powyżej 20 m).
Gryzoń o długości ciała 8–13 cm, ogona 9–12 cm i masie ciała 20–60 g. Mysz leśna jest największą spośród myszy występujących w Polsce.
Charakteryzuje się żółtawobrązowym ubarwieniem z białym brzuchem, na szyi jest jaśniejsza, posiada ochrową obrożę. Ma duże oczy i uszy.
Jest wszystkożerna. W jej pokarmie dominują nasiona, owoce, grzyby, pąki i pędy roślin oraz owady.

Fenek

Fenek (Vulpes zerda)

 Gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych. Osiąga 30–40 cm długości, samce ważą ok. 1,5 kg, samice ok. 0,8 kg.

 Ma charakterystyczne, duże uszy, dorastające do 5 cm, dzięki którym ma dobry słuch i może efektywnie chłodzić ciało.

Fenek jest zwierzęciem nocnym, sypia w podziemnych norach. Odżywia się szarańczakami, chrząszczami, poluje także na ptaki i gryzonie.

Występuje na suchych i pustynnych terenach Półwyspu Arabskiego i północnej Afryki

Fenki mają łagodne usposobienie i łatwo je oswoić. Często spotykane są w hodowlach prywatnych.

Zobacz też inne zdjęcia:

Niedźwiedź brunatny

Niedźwiedź brunatny (Ursus arctos)



Gatunek drapieżnego ssaka z rodziny niedźwiedziowatych. Zamieszkuje Azję, Europę Północną i Amerykę Północną. Niezagrożony wyginięciem.

Sierść niedźwiedzia brunatnego ma barwę ciemnobrązową, choć niektóre jego podgatunki mogą mieć futro jaśniejsze.
W pozycji wyprostowanej Ursus arctos mierzy  w zależności od płci od 1,8 m do 3 m.
 Masa ciała poszczególnych osobników waha się między  200 a 780kg.
Niedźwiedzica wydaje na świat co dwa lata dwoje-troje młodych.
Ciąża trwa około 8 miesięcy. Poród następuje zwykle między grudniem a lutym.

Niedźwiedź brunatny żyje średnio 20-25 lat, w niewoli do 40.
Jest wszystkożerny; żywi się nasionami, grzybami, dżdżownicami, ślimakami, jajami ptaków, miodem, poluje także na zwierzynę leśną, łowi też ryby.
Środowisko życia stanowią puszcze, tajga oraz zalesione rejony górzyste.

 Zobacz też inne zdjęcia:

 

Świnia rzeczna

Świnia rzeczna, świnia pędzelkowa (Potamochoerus porcus)

Gatunek ssaków parzystokopytnych z rodziny świniowatych.
Środkowa Afryka i Madagaskar, bagna i trawiaste równiny. Gatunek bardzo rozpowszechniony, niezagrożony wyginięciem.

Dane Liczbowe:

długość - 100-150 cm, 

wysokość - 55-80 cm,

waga - 50-120 kg,

długość życia - 10-15 lat,

długość ciąży - 120-130 dni,

liczba młodych - 1-4.

Świnie rzeczne są zwierzętami społecznymi. Większość żyje w małych grupach do jedenastu osobników. W większości przypadków jeden dominujący, dorosły samiec występuje w małych grupach rodzinnych. Świnie oznaczają swoje ścieżki przez skrobanie pni drzew ich kłami, jak również za pomocą kopyt i gruczołów szyjnych. Świnie są najbardziej aktywne w nocy, a dzień spędzają w norach wśród roślinności.

Świnia  jest wszystkożerna. Jej główne produkty żywnościowe zawierają korzenie, owoce, nasiona, rośliny wodne, nakrętki, trawy, rośliny, grzyby, owady, jaja ptaków, ślimaków, gady i padlinę. Bardzo lubią nasiona drzewa gatunku Balanites wilsoniana, które w niestrawionej formie znajdują się w odchodach słoni.

Bardzo dobrze pływa, potrafi nurkować. Nazwa pędzelkowa nawiązuje do pędzelków włosów na końcach uszu.